Powiat Giżycki
Noclegi
Warto zobaczyć
Szlaki kajakowe
Dla rowerzystów
Żeglarstwo i sporty wodne
Wędkarstwo
Wypoczynek aktywny
Biura, przewodnicy, wypożyczalnie
Rejsy
Gastronomia
Imprezy 2022
Rozrywka
Kultura, urzędy, banki i inne
Działalność Centrum Promocji i IT
Zima
Gminy - wspólna promocja
MPR Miejsce Przyjazne Rowerom
Lokalna Organizacja Turystyczna
Centrum na YouTube
Strona Główna
RODO
Szukaj:

Twój e-mail:

Twoje hasło:


Jeżeli nie jesteś jeszcze zarejestrowany, wpisz swój e-mail, Twoje hasło zostanie wysłane i będziesz zarejestrowany.

Zapomniałeś hasła?
Miniatura: 2007-05-08 13:42:53 kurs na Giżycko znak (121) Pełne zdj: 2007-05-10 16:45:06 zporr-inny (182)  Miniatura: 2008-02-11 13:32:12 logo informacji turystycznej (1179)

Millenium św. Brunona z Kwerfurtu (1009-2009)


30 października 1910 mieszkańcy Giżycka (wówczas Lötzen) uroczyście poświęcili krzyżMiniatura: 2007-03-28 00:33:38 krzyż1 (34) upamiętniający męczeńską śmierć Św. Brunona z Kwerfurtu. Rok wcześniej poświęcono pierwszą w mieście katolicką kaplicę. Krzyż zlokalizowano na wzgórzu, które w świadomości współczesnych funkcjonuje jako „Wzgórze Św. Brunona” – w lokalnej tradycji miejsce przypuszczalnej śmierci misjonarza i jego towarzyszy, ale także cel corocznych procesji i miejsce ekumenicznych spotkań chrześcijan zamieszkujących i odwiedzających Mazury. W ten sposób katolicy i ewangelicy uczcili w Giżycku 900-letnią rocznicę śmierci św. Brunona z Kwerfurtu.

Kim był św. Brunon?!

Urodził się w 974 r. na zamku Querfurt nieopodal Merseburga. Będąc spokrewnionym z dynastią Ludolfingów już w młodości zetknął się z cesarzem Ottonem III. Za jego sprawą udał się do Rzymu, Miniatura: 2007-03-28 00:54:18 kwerfurt1 (35)gdzie w 999 r. złożył śluby zakonne i przyjął imię Bonifacy. Kontakt ze środowiskiem benedyktyńskim, a zwłaszcza z św. Romualdem, fascynacja żywotem św. Wojciecha-Adalberta, wszystko to przesądziło o ostatnich 10 latach jego życia. W 1001 r. zaangażował się w zaproponowaną przez Bolesława Chrobrego ideę nowej misji w Prusach. Powstrzymany przez wybuch wojny Bolesława z nowym cesarzem Henrykiem IMiniatura: 2007-03-28 01:38:45 brunon2 (43)I, ale już jako metropolita misyjny, rozpoczyna swą działalność na Węgrzech. W 1006 r. dotarł do Polski by wkrótce udać się na Ruś, na dwór Włodzimierza Wielkiego, z zadaniem podjęcia misji wśród Pieczyngów. Na dworze Chrobrego pojawił się ponownie zapewne już w 1008 r. z zamiarem urzeczywistnienia kontynuacyjnej misji św. Wojciecha. Z tego okresu pochodzą jego trzy dzieła pisane: Żywot św. Wojciecha, List do cesarza Henryka II i Żywot Pięciu Braci Kamedułów. Św. Brunon stał się pierwszym znanym pisarzem, który nie tylko pisał o Polsce, ale i tworzył w Polsce. To czy z misją udał się na ziemie Prusów, Luciców, czy też na Jaćwież pozostanie zapewne tajemnicą dla kolejnych pokoleń historyków. Według relacji Wiperta, jedynego ocalałego uczestnika wyprawy św. Brunona, biskup i 18 jego towarzyszy zginęło męczeńską śmiercią 9 marca 1009 r. ochrzciwszy uprzednio wodza Nethimera wraz z otoczeniem. Miniatura: 2007-03-28 00:55:02 brunon-tablica (36)
Św. Bruno był rzecznikiem i konsekwentnym realizatorem ottonowskiej wizji Miniatura: 2007-03-28 10:08:26 brunon-kosciol (44)zjednoczonej Europy, pojednania między wschodnią i zachodnią cywilizacją, orędownikiem pokoju między narodami. Sam wniósł wielki wkład w ewangelizację narodów i rozwój kultury. Mimo upływu wieków to właśnie idea pojednania między narodami, między wschodem i zachodem, okazała się być najtrwalszym dziedzictwem św. Brunona. Wyrazem tego są szerokie rzesze uczestników corocznego Jarmarku św. Brunona. W tym też duchu mieszkańcy Giżycka i Querfurtu rozwijają swoje partnerstwo, którego symbolicznym ukoronowaniem były wspólne obchody milenijne w 2009 r.


 

Szkic biograficzny

Thietmar o św. Brunonie

List św. Brunona do cesarza Henryka II

Wibert o męczeńskiej śmierci św. Brunona

 


Miniatura: 2007-03-28 01:37:28 brunon-herb (41)Kwerfurckie legendy

Fakt, iż tradycja św. Brunona żywa jest także w jego rodzinnym mieście nie budzi z pewnością naszego zdziwienia. Elementem tej lokalnej tradycji są także zupełnie nieznane nad Niegocinem legendy.

Legenda o św. Brunonie

Legenda o św. Brunonie i oślej łączce

Legenda o św. Brunonie i dziewięcioraczkach

Legenda o dziewięcioraczkach 
Na zamku Kwerfurt[1] panował wówczas Graf Gebhardt I. Ten udał się pewnego razu na wyprawę krzyżową i przez dłuższy czas przebywał poza domem. W tym też czasie będąca w ciąży żona powiła dziewięcioraczki. Po narodzinach dzieci żona Grafa przeraziła się, gdyż mąż już wcześniej publicznie wypowiadał się, że za narodzinami bliźniąt, czy też trojaczków muszą ukrywać się podejrzane okoliczności.[2]W akcie desperacji Grafini wybrała najsilniejszego z chłopców. Następnie ochrzciła chłopca nadając mu imię Burchard i zatrzymała go przy sobie. Pozostałą ósemkę służąca miała potajemnie wynieść w kotle, aby następnie utopić je w stawie u podnóża zamku.
W drodze do stawu natknął się na nią Święty Brunon, brat Gebhardt`a. Ten usłyszał odgłosy dobiegające z kotła i spytał, co jest w środku. Służąca odpowiedziała mu, że to małe szczenięta, które ma utopić. Brunon jej nie uwierzył i zażądał ukazania zawartości kotła. W tej sytuacji służąca opowiedziała mu co się wydarzyło. Brunon wziął chłopców i ochrzcił ich natychmiast przy pobliskim źródełku.[3]Wszyscy chłopcy otrzymali imię Bruno[4]. Święty Brunon wziął następnie swoich podopiecznych i przekazał ich pod opiekę różnych kwerfurckich rodzin. Nikt nie miał prawa wspomnieć choćby słowem
o całym wydarzeniu.
Kilka lat później Brunon opowiedział całą historie swojemu bratu. Ten nie mógł się wprost doczekać chwili, w której zobaczył wszystkich synów
i zorganizował z tej okazji wielką uroczystość.


[1] w oryg. Querfurt.
[2] mnogie porody miały sugerować niewierność małżonki.
[3] Tak narodziła się w Querfurcie tradycja „brunonowego źródełka” - Brunsbrunnen. Corocznie w środę po Zielonych Świątkach w Querfurcie organizowany jest wielki festyn, którego kluczowym elementem jest wybór, z reguły spośród lokalnych przedsiębiorców, „Opiekuna źródełka” – Brunherr.
[4] w oryg. Brun (w j. niem. der Brunnen – źródło).


 
  ©2007-2009 Centrum Promocji i Informacji Turystycznej